บทที่ 100: อาหารกลางวัน

เซธรีบล้วงโทรศัพท์ออกมาอย่างลนลาน "เบอร์นี้ครับ!"

เขาชี้ไปที่เบอร์โทรศัพท์พลางพูดอย่างร้อนรน

ชาร์ลส์รับโทรศัพท์มาและกดโทรออกทันที ทว่ากลับไม่มีใครรับสาย

เมื่อเขาลองโทรไปอีกครั้ง ปลายสายก็ปิดเครื่องไปเสียแล้ว

เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว รังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาทำเอาเซธสั่นสะท้านไปทั้งตัว

"ผมสาบาน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ